Voor aanvang van de wedstrijd besefte ik reeds dat mijn verassende bronzen plak in het hink-stapspringen van vorig jaar moeilijk te evenaren zou zijn. Maar door de aanwezigheid van enkele meegereisde supporters voel je als atleet toch een zekere prestatiedruk. Een druk die alleen maar groter werd toen bleek dat één van de titelkandidaten geblesseerd had afgehaakt. Wanneer ik mijn beste sprongen vervolgens één na één in de plasticine zag verdwijnen, was het bang afwachten op een uithaal van de concurrenten. Deze kwam echter niet en wonder boven wonder volstond een magere 13m27 voor het zilver.
Een heuglijk feit dat ik meteen met de supporters wou delen, maar terug in de tribune bleken deze allemaal in beslag genomen door de hoogspringwedstrijd op de naastgelegen stand. Daar was kersverse SPARTA-aanwinst Stijn Stroobants immers volop bezig zijn terugkeer naar het hoogste niveau te bewijzen. Nadat hij als enige over 2m13 en 2m20 ging, was de titel binnen. Jammer genoeg bleek 2m26 (en de bijhorende kwalificatie voor het EK indoor) nog net iets te hoog gegrepen, maar in één van de volgende wedstrijden moet dit zeker haalbaar zijn.
Onze derde deelnemer, Luc Borghoms, kon in de 1500m jammer genoeg niet meestrijden om de medailles, maar als enige master tussen al dat jong geweld mag zijn 10e plaats in 4:09.16 best gezien worden.

Wij mogen terecht besluiten dat dit kampioenschap voor SPARTA één van de meest succesvolle van de laatste jaren is geworden.

Volgende afspraken te Gent:

  • KBC indoor + BK afslossingen op 8 februari
  • BK meerkampen op 15 februari
  • BK alle categorieën op 22 februari